Een locatie die door HBS’ers in de jaren zestig regelmatig werd bezocht – geldt overigens niet voor iedereen – was café De Blokhut in de Paternosterstraat. Het straatje tussen de Paardenmarkt-Canadaplein en de Kanaalkade. Een donker cafeetje, waar wat werd gedronken en misschien ook wel geblowd.  

Voor de reünie van 2018 met de oud-HBS’ers uit de tweede helft van de jaren zestig een leuke plek om weer bij elkaar te komen. Maar nu is het geen Blokhut meer, maar restaurant De Vrolijke Pater. De gelegenheid om heerlijk bij te kletsen en lekker te eten met ‘Vlaamse’ gerechten. 

Drie-en-twintig oud-HBS’ers kwamen opdagen. Velen betreurden het er dit keer niet bij te kunnen zijn vanwege vakanties, uitstapjes of familieverplichtingen, maar wel weer met de boodschap er volgend jaar wél te willen komen. Wie waren er wel? De namen:

Arie Kaan, Hans Goslinga, Gerard van der Kolk, Joke Nienoord, Karel Frugte, Pim Donkersloot, André Lassing, Hans Zegveld, Peter de Rover, Hans Boot, Hans Buter, Magda Flipse, Margreet Nool, Anneke Ronk, Cora Vogtschmidt, Ina Bakker, Jos Krom, Edo-Jan Horninge, Irene Laureau-Bulte, Jan Hink, Joke Brunekreef, Ruud Brandenburg, Theo Bakker. 

Peter de Rover had nog een klassenboek uit het jaar 1967-1968 meegenomen. En in dat klassenboek werd duidelijk wie vaak te laat kwam, of zijn huiswerk niet of slecht had gedaan. Genoeg reden voor hilariteit! Zo kwamen zoals welhaast gewoonlijk weer andere oude herinneringen naar boven. Leraren die geliefd waren. Of juist niet. Docenten die geen orde konden houden en zo ongeveer werden weggepest. Maar die waren waarschijnlijk ook niet weggelegd voor het vak van lesgeven. 

Maar vooral ook het delen met elkaar van lief en leed uit de afgelopen jaren. En daar bleek een grote behoefte aan te bestaan!

Onderstaande foto’s zijn genomen door Hans Zegveld en Karel Frugte.

 

 

 

 

Reünie 2018 in de voormalige Blokhut

2 gedachten over “Reünie 2018 in de voormalige Blokhut

  • november 2, 2018 om 2:18 pm
    Permalink

    Wat een rijkdom om weer temidden van mijn oud-klasgenoten en andere HBS ‘ers uit dezelfde periode te mogen verblijven. En het wordt elk jaar waardevoller. We leren elkaar steeds beter privé kennen wat ik zelf heel bijzonder vindt. Aan wat of wie wij zijn geworden heeft onze HBS in belangrijke mate bijgedragen. Een topschool en topleraren en -leraressen.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *