Het was 27 maart 1968. Een zonnetje, 14 graden Celsius, heerlijk voorjaarsweer. Muziekleraar Kort gaf les aan een vierde klas. De leerlingen keken alle kanten op, ook naar boven en zagen dat er scheuren in het plafond zaten. Die zaten er al de hele ochtend, maar ja, er was niets aan het handje volgens een technisch ambtenaar van de gemeente, dus gewoon maar de lessen vervolgen. ‘s Middags ging het echter mis. Het zal rond tweeën zijn geweest, toen opeens brokjes kalk omlaag vielen.

Jacques Kort greep in. ,,Jongens, naar voren, want anders zou je wel eens onder het kalk komen te zitten”. Zoiets zal hij gezegd hebben of misschien in wat andere bewoordingen, maar in ieder geval, alle leerlingen gingen naar voren en Kort verliet het klaslokaal om de schoolleiding te waarschuwen. Hij had zijn hielen nog niet gelicht, of het plafond stortte omlaag. Stof, kalk en riet vielen op de schoolbanken, die de leerlingen net hadden verlaten toen zij naar voren waren gegaan. De schrik was groot, maar er vielen gelukkig geen gewonden.

Het incident haalde de kranten, getuige onder meer bijgaand verslag. Rijksgebouwendienst stelde later weer een onderzoek in, omdat ook in andere lokalen scheuren in het plafondwaren ontstaan.

muzieklokaal-plafond

artikel-muzieklokaal

Plafond muzieklokaal stort in. Geen gewonden, slechts schrik…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *